Μεταμεσονύκτιο παραλήρημα

Κάθε χρόνο.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή αφήνομαι στην παλίρροια των σκέψεων μου χαζεύοντας τα εκάστοτε θύματα ενός τραγελαφικού εκπαιδευτικού συστήματος να βιώνουν τη δική τους ειρωνεία εκ των έσω, περιμένοντας και τη δική μου σειρά, η οποία σχεδόν έφτασε δίχως ακόμη να το συνειδητοποιήσω.
Παρατηρώ τις αντιδράσεις τους, κρυφακούω τις συζητήσεις τους.
Άλλοι, ώριμοι και κατασταλαγμένοι αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα με ρεαλισμό, θέτουν στόχους και φαίνονται διατεθειμένοι να πατήσουν πάνω σε πτώματα για να τους πετύχουν (μόνο που ορισμένοι ένεκα αγνοίας δε γνωρίζουν ότι ένα από αυτά ίσως να είναι και το δικό τους).
Άλλοι φοβισμένοι για τα τέρατα που πρόκειται να αντιμετωπίσουν διστάζουν.
Κι άλλοι καταφέρνουν να ξεφύγουν από το φρικαλέο ιστό μιας τρεμάμενης Αθήνας που δείχνει ν'αντιστέκεται στο απύθμενο χάος.

Και μετά σκέφτομαι, ποιες είναι οι δικές μου επιλογές;
Είναι δύο: Να μείνω εδώ. Να φύγω αλλού.
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα. 
Αποφασίζω να παίξω τη ζωή μου κορώνα-γράμματα.
Πετάω το κέρμα στον αέρα ενώ οι χτύποι της καρδιάς μου ηχούν πιο δυνατά από ποτέ αντιλαλώντας στους τέσσερις τοίχους του δωματίου μου.
Προσγειώνεται. Γράμματα. Αυτό σημαίνει πως η πιθανότητα που είχε να πέσει κορώνα εξανεμίστηκε.
Μέχρι όμως εκείνη τη στιγμή οι πιθανότητες ήταν ίσες.
Σε κάποιο άλλο παράλληλο κόσμο πέφτει όντως κορώνα. Και τότε συμβαίνει. Οι δύο κόσμοι χωρίζονται. Στον ένα κόσμο ακολουθώ την επιλογή μου να μείνω εδώ και στον άλλο να φύγω.
Άσε με να σου εξηγήσω τη δική μου κοσμοθεωρία με απλά λογάκια χωρίς να λαϊκίσω.
Το σύμπαν αποτελείται από πολλαπλούς παράλληλους κόσμους.

Κάθε φορά που βρισκόμαστε σε μια συνειδητή ή υποσυνείδητη επιλογή να διαλέξουμε ή να προτιμήσουμε ανάμεσα σε κάποια πράγματα, δημιουργούνται τόσοι παράλληλοι κόσμοι όσες και οι πιθανότητες επιλογής. Δηλαδή;
Σε κάποιο παράλληλο σύμπαν έχεις ήδη σταματήσει να με διαβάζεις γιατί επέλεξες να ψάξεις για τα lexotanil σου (εμένα μ'άρεσε και μπράβο μου που το είπα).
Πες το ιδιοφυές. Πες το ένα παιχνίδι για ανόητους και ποιητές. Οι επιστήμονες θα το αποκαλέσουν Βιοκεντρισμό. Γιατί; Επειδή σύμφωνα με αυτόν η ζωή δημιουργεί το σύμπαν και όχι το σύμπαν τη ζωή.
Τώρα με βρίζεις και αναρωτιέσαι τι σχέση έχουν αυτές οι π**ες με τις Πανελλήνιες.
Με την απορία θα μείνεις.