Μία ακόμη Κυριακάτικη νύχτα του Ιουλίου.
Το θερμό αεράκι θωπεύει τις κορυφές των δένδρων, τις ταράτσες και τα μπαλκόνια που σφύζουν τέτοιες ώρες από ζωή.
Γλιστρά μέσα στα πιο στενά και πνιγηρά σοκάκια μιας πόλης που τα καλοκαίρια, νύχτες σαν κι αυτή μένει ξάγρυπνη κάτω από τον έναστρο ουρανό.
Εκείνος υπόσχεται ιερές αμαρτίες που ελλοχεύουν εκεί όπου η αλμύρα της θάλασσας στεγνώνει.
Το θερμό αεράκι διαπερνά το ορθάνοιχτο παράθυρό μου και ηλεκτρίζει ένα κορμί γαλήνιο, μειλίχιο, ζαλισμένο από το μύχιο άρωμά του.
Μυρίζει κλεισούρα, λάγνες ανάσες και ανεξέλεγκτα καρδιοχτύπια που χαράκωσαν πεπερασμένες δεκαετίες.
Μυρίζει μπαγιάτικους έρωτες που παρασύρθηκαν από τη σαγήνη του και μεταφράζονται μόνο στη γλώσσα της σιωπής.
Το θερμό αεράκι θωπεύει τις κορυφές των δένδρων, τις ταράτσες και τα μπαλκόνια που σφύζουν τέτοιες ώρες από ζωή.
Γλιστρά μέσα στα πιο στενά και πνιγηρά σοκάκια μιας πόλης που τα καλοκαίρια, νύχτες σαν κι αυτή μένει ξάγρυπνη κάτω από τον έναστρο ουρανό.
Εκείνος υπόσχεται ιερές αμαρτίες που ελλοχεύουν εκεί όπου η αλμύρα της θάλασσας στεγνώνει.
Το θερμό αεράκι διαπερνά το ορθάνοιχτο παράθυρό μου και ηλεκτρίζει ένα κορμί γαλήνιο, μειλίχιο, ζαλισμένο από το μύχιο άρωμά του.
Μυρίζει κλεισούρα, λάγνες ανάσες και ανεξέλεγκτα καρδιοχτύπια που χαράκωσαν πεπερασμένες δεκαετίες.
Μυρίζει μπαγιάτικους έρωτες που παρασύρθηκαν από τη σαγήνη του και μεταφράζονται μόνο στη γλώσσα της σιωπής.
Αφού το αεράκι το' χει ήδη σκάσει για άλλες ηπείρους ξεπλανεύοντας στο διάβα του υγρά σεντόνια απλωμένα και μυριάδες φιλήδονα ουρλιαχτά, εκείνη παραμένει μαζί μ' ανθρώπους που από στιγμή σε στιγμή θα βρουν το πνεύμα, τη μορφή την αύρα ή το βλέμμα εκείνο το οποίο θα τους καψαλίσει φαιδρά το στομαχάκι και θα τους χώσει δυο γερά χαστούκια υποτάσσοντάς τους έτσι στην αέναη παραφροσύνη του έρωτα.
Μέσα στο λιοπύρι της Αθηναϊκής νύχτας, θαύματα υφέρπουν στα σαγηνευτικά αρώματα των ανέμων που δονούνται σύμφωνα με τους νόμους της έλξης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου